Funderingslabel D of E op de taxatie? Dan verandert jouw verkoop- of koopproces

Een taxatierapport was lang een formaliteit voor de hypotheek: de waarde moest kloppen, en verder weinig vragen. Sinds 1 april 2026 is dat veranderd. Elke taxateur moet nu een funderingsrisicoclassificatie opnemen, met een label van A tot E, gebaseerd op postcode, grondwaterstand en bouwjaar. Voor eigenaren, verkopers en kopers van oudere woningen is dat geen papieren exercitie, het raakt direct aan de mededelings- en onderzoeksplicht die al jaren voor discussie zorgt bij de verkoop van vastgoed.

Wat betekent het label precies?
Woningen in klasse A, B of C hebben geen of een beperkt funderingsrisico, en daar verandert er voor de taxatie weinig. Bij klasse D of E ligt dat anders: die labels duiden op een verhoogd risico op funderingsproblemen, of op aanwijzingen voor bestaande funderingsschade. Komt een woning in die klasse terecht, dan kan de taxateur het rapport niet zomaar afronden: er is dan nader funderingsonderzoek nodig, bijvoorbeeld via een KCAF-gecertificeerd bureau, tenzij de taxateur de risico-inschatting goed kan onderbouwen. Geldverstrekkers verlangen in de praktijk een definitief taxatierapport met dat onderzoek erin, voordat zij de hypotheek daadwerkelijk verstrekken.

Waarom dit de mededelings- en onderzoeksplicht raakt
In vastgoedtransacties speelt al jarenlang de vraag wie welk risico draagt als na de koop funderingsschade aan het licht komt: wist de verkoper ervan en had hij moeten melden, of had de koper beter moeten laten onderzoeken? Een officiële risicoclassificatie in het taxatierapport maakt die discussie minder vrijblijvend. Een verkoper die weet dat zijn woning in klasse D of E valt, kan zich moeilijker verschuilen achter onwetendheid. Een koper die een taxatierapport met zo'n label negeert, bouwt een zwakkere positie op als hij achteraf naar de verkoper wijst.

Wat betekent dit voor jou als verhuurder, eigenaar of vastgoedpartij?
Verkoop je een woning of bedrijfspand van vóór, zeg, de jaren zeventig, dan is de kans reëel dat de taxatie in klasse D of E uitkomt, zeker in veengebieden of gebieden met een wisselende grondwaterstand. Laat in dat geval tijdig funderingsonderzoek uitvoeren. Dat voorkomt vertraging in het traject met de koper en zijn geldverstrekker, en versterkt je positie als er later een geschil ontstaat.

Koop je zelf vastgoed aan, bijvoorbeeld voor verhuur, dan is een funderingsvoorbehoud in de koopovereenkomst geen overbodige luxe bij een D- of E-label. Zonder zo'n voorbehoud loop je het risico dat je na de koop blijft zitten met een schadepost die achteraf moeilijk op de verkoper is te verhalen.

Kortom
De risicoclassificatie A tot E maakt funderingsrisico een vast, officieel gedocumenteerd onderdeel van elke woningtransactie. Dat is goed nieuws voor transparantie, maar het verschuift ook het speelveld tussen mededelingsplicht en onderzoeksplicht. Wil je weten wat een funderingslabel betekent voor een lopende verkoop, aankoop of discussie met je wederpartij? Neem gerust contact met ons op.